Μπορεί ο Παρθενώνας να είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά γύρω του βρίσκονται αξιοθέατα και μνημεία με τη δική τους, ξεχωριστή ιστορία.

Ο αυτοκράτορας Αδριανός δημιούργησε ένα ιερό αφιερωμένο στον Δία, το Ολυμπιείο, ενώ έχτισε μια αψίδα για να διεκδικήσει την πόλη της Αθήνας. Ο Ηρώδης Αττικός, ο πρώτος Έλληνας ο οποίος κατείχε το αξίωμα του Ρωμαίου προξένου, δημιούργησε ένα υπαίθριο θέατρο στη μνήμη της γυναίκας του. Οι Αθηναίοι του 1ου αιώνα μ.Χ. αφιέρωσαν ένα μαρμάρινο μνημείο στον ευεργέτη της πόλης, με το πλήρες όνομα Γάιος Ιούλιος Αντίοχος Επιφανής Φιλόπαππος. Για δεκαετίες, αυτά τα αξιοθέατα και μνημεία είχαν ατονήσει κάτω από τη σκιά του ιερού βράχου της Ακρόπολης. Όταν το νέο και εντυπωσιακό Μουσείο της Ακρόπολης, ωστόσο, άνοιξε τις πόρτες του το 2009, μετέτρεψε την γύρω περιοχή στο πιο περιζήτητο σημείο της πόλης. Η αναζωογόνηση της περιοχής επεκτάθηκε και ενισχύθηκε με την έλευση και του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, μετατρέποντας τους ήσυχους και πράσινους πεζόδρομους της περιοχής σε σημείο συνάντησης για κατοίκους και επισκέπτες, καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Το 2003 με την απαγόρευση της κυκλοφορίας αυτοκινήτων ένας από τους πιο θορυβώδεις και πολυσύχναστους δρόμους της πόλης μετατράπηκε στον πιο γοητευτικό πεζόδρομο της. Συνδέοντας την Πύλη του Αδριανού με το Λόφο του Φιλοπάππου, ο πεζόδρομος του Διονυσίου Αρεοπαγίτου αναφέρεται συχνά ως ένα “υπαίθριο μουσείο”, αλλά  ο όρος “ζωντανό μνημείο” είναι μάλλον πιο δόκιμος και κατάλληλος για να περιγράψει τον ζωντανό πεζόδρομο, όπου όλοι οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες έχουν περπατήσει.

Εδώ μπορείτε κυριολεκτικά να κάνετε μια βόλτα μεταξύ αρχαίας και σύγχρονης Αθήνας: Η Διονυσίου Αρεοπαγίτου πλαισιώνεται από τη μια πλευρά από αρχαία μνημεία όπως το Θέατρο του Διονύσου και το Ωδείο Ηρώδου Αττικού και από την άλλη από την εξαιρετική μοντέρνα αρχιτεκτονική, από την υπέροχη αρ ντεκό πολυκατοικία στον Αρ. 17 στο νεοκλασικό Μερόπειο Ίδρυμα και εκκλησία της Αγίας Σοφίας.

Την καλύτερη θέα της Ακρόπολης, αλλά και ολόκληρης της πόλης, μπορείτε να απολαύσετε από τον βράχο που βρίσκεται 300 μέτρα δυτικά της. Εκεί είναι, επίσης, όπου ο Απόστολος Παύλος επέλεξε να κηρύξει στους κατοίκους της πόλης. Η ανάβαση στο λόφο είναι σχετικά ομαλή, χρειάζεται όμως κάποια προσοχή και κατά προτίμηση αθλητικά παπούτσια. Στη μυθολογία, ο λόφος αυτός είναι το σημείο όπου ο θεός Άρης δικάστηκε ενώπιον των άλλων θεών επειδή σκότωσε έναν από τους γιους του Ποσειδώνα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι αρχαίοι Αθηναίοι θέσπισαν το ανώτατο δικαστήριό τους και γιατί το σημερινό Ανώτατο Δικαστήριο της Ελλάδας είναι γνωστό ως Άρειος Πάγος. Για να απολαύσετε τη θέα, χωρίς το πλήθος των επισκεπτών και των τουριστών, επισκεφθείτε τον λόφο νωρίς και δείτε την πιο όμορφη ανατολή που έχετε δει στην Αθήνα.

Όταν ο Ικτίνος και Καλλικράτης σχεδίασαν την Ακρόπολη, πιθανότατα δεν είχαν ως στόχο την τελειότητα. Ωστόσο, αυτό ήταν το απαιτούμενο για τον Δημήτρη Πικιώνη ο οποίος ανέλαβε να σχεδιάσει τα μονοπάτια από τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου έως την είσοδο της Ακρόπολης. Το μονοπάτι το οποίο ολοκληρώθηκε το 1958, εφάρμοσε τη σύγχρονη – τότε- τεχνολογία για να αναδημιουργήσει το αρχαίο σχέδιο και να του προσδώσει την αίσθηση της παλαιότητας. Ο πρωτοπόρος αρχιτέκτονας Πικιώνης έδωσε εντολή στους τεχνίτες να συλλέξουν πέτρες διαφορετικών σχημάτων, μεγεθών και χρωμάτων και επίσης δεν επέτρεψε να εξομαλυνθεί το έδαφος, έτσι ώστε κατασκευαστές να προσαρμόσουν την εργασία τους στο πραγματικό έδαφος. Λίγοι επισκέπτες της Ακρόπολης έως και σήμερα καταλαβαίνουν ότι ο δρόμος δεν είναι αρχαίος αλλά μετρά λίγες δεκαετίες ζωής.

Ο Λόφος του Φιλοπάππου είναι μία από τις τρεις δασικές κορυφές που “βλέπουν” την Ακρόπολη, καθεμία από τις οποίες έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας, με την Πνύκα να είναι γνωστή έως σήμερα επειδή εκεί συγκαλούνταν η Εκκλησία του Δήμου και το Λόφο των Μουσών ή Αστεροσκοπείου που φιλοξενεί σήμερα το Εθνικό Αστεροσκοπείο, να συμπληρώνουν την τριάδα. Αυτοί οι τρεις λόφοι καλύπτουν συνολική έκταση περίπου 180 στρεμμάτων. Οι ανασκαφές στην περιοχή ανέδειξαν την οδό Κοίλης (στα σημερινά Πετράλωνα), η οποία αποτελούσε την κύρια οδό μεταφοράς εμπορευμάτων μεταξύ της Αθήνας και του λιμανιού του Πειραιά στην αρχαιότητα. Κοιτάξτε προσεκτικά και θα δείτε τα σημάδια που έχουν αφήσει τα αρχαία καρότσια στην επιφάνεια του βράχου – μία ιδιαίτερη αντίθεση με τον σύγχρονο αστικό εξοπλισμό δρόμου και τα έξυπνα σχεδιασμένα μονοπάτια, έργο του σπουδαίου αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη στη δεκαετία του 1950.